O autorze
"Dziewczynka z książką" to kampania społeczno-charytatywna, polska edycja międzynarodowego ruchu GIRLWITHABOOK, powstałego w ramach poparcia dla młodej, pakistańskiej aktywistki Malali Yousafzai.

Ban Ki Mun, sekretarz generalny ONZ, po ataku na Malalę powiedział, że terroryści niczego nie boją się bardziej niż “Dziewczynki z książką”. Te właśnie słowa stały się inspiracją dla GIRLWITHABOOK.

Celem ruchu jest poruszanie tematów związanych z kobietami, równouprawnieniem, regionami dotkniętymi przez konflikty, edukacją i dostępem do niej oraz zgromadzenie funduszy na dofinansowanie bibliotek szkolnych w Pakistanie.

Dane ONZ wykazują, że dostępu do edukacji nie ma obecnie 57 milionów dzieci na świecie. Ponad połowa z nich to dziewczynki, z których około 3,1 miliona mieszka w Pakistanie.

KIRGISTAN: Budujemy szkołę w Kok-Moinok

Dzieci z Kok-Moinok w miejscu, gdzie kiedyś stała szkoła
Dzieci z Kok-Moinok w miejscu, gdzie kiedyś stała szkoła Dziewczynka z książką
Kirgistan jest drugim najbiedniejszym krajem Azji Centralnej - jedna trzecia ludności kirgiskiej żyje poniżej granicy ubóstwa. Dlatego też na drodze rozwoju, często niezbędna jest pomoc zewnętrzna.

Związek Radziecki rozpadł się niewiele ponad 20 lat temu, a w raz z nim rozsypała się sieć współpracujących ze sobą gospodarek. Podobnie jak w innych krajach postsowieckich, Kirgistan również musiał przywrócić w państwie struktury i zmienić funkcjonujący latami system. Podobnie też jak inne kraje, od lat zmaga się z kryzysami finansowymi i społecznymi, które rozpoczęły się jeszcze przed upadkiem ZSRR.



Kirgistan jest też drugim najbiedniejszym krajem świata postsowieckiego. Wśród czynników, które doprowadziły kirgiskich obywateli do tego stanu, można wymienić problemy finansowe, korupcję, niestabilność zarówno polityczną jak i społeczną, brak odpowiednich reform i więcej. To, co sprawiło, że przemiany były jeszcze trudniejsze, to zła kondycja byłej republiki już na starcie. Rozpad ZSRR był z jednej strony moralnym i społecznym zwycięstwem, ale nie możemy zapominać, że z drugiej, wraz z ZSRR zawaliła się jego cała konstrukcja - od systemu monetarnego do rzeczy tak przyziemnych jak transport publiczny - która musiała zostać odbudowana. Dla rozwoju mieszkańców Kirgistanu ważnym jest, by po latach w końcu pokonać przeszkody i stać się stabilnym i niezależnym państwem. Jednym z niezbędnych do tego czynników jest edukacja.

Edukacja odgrywa ogromną rolę w procesie rozwoju a nauka od zawsze była i jest jedną z najlepszych, najbardziej trwałych i najbardziej efektywnych inwestycji. Zaczynając od najbardziej podstawowych umiejętności, takich jak czytanie, pisanie i liczenie, wiedza daje ludziom solidne podstawy do samodzielnego funkcjonowania. Dzięki niej ludzie stają się też bardziej kreatywni. Kreatywność natomiast w połączeniu z umiejętnościami stwarza możliwości - na przykład poszukiwanie nowych źródeł dochodów, a nawet tworzenie nowych miejsc pracy. Prędzej czy później, auto-rozwój przekształca się z indywidualnego w rozwój w szerszym ujęciu: przynosi korzyści dla rodziny, środowiska, a kończy się na poziomie krajowym czyli poprzez stymulowanie gospodarki kraju.

Kirgistan dokonuje stosunkowo dobrych decyzji w zakresie poprawy sytuacji edukacji, takich jak wprowadzenie bezpłatnej nauki obowiązkowej czy ustalenie budżetu na edukację, ale kiedy rząd jest generalnie nieefektywny, a budżet niewielki, to i suma przekazywana na szkoły nie może być duża. W konsekwencji szkoły w Kirgistanie nie spełniają podstawowych wymogów, nauczyciele są słabo opłacani i słabo wyszkoleni, a przepaść między bogatymi i biednymi dziećmi uczęszczającymi do szkół (co widać także w relacji miasto-wieś) pogłębia się. Brak też w szkołach odpowiednich materiałów i przyborów - badania Monitoringu Osiągnięć Edukacyjnych (Monitoring Learning Achievements) wykazują, że nawet do 80% szkół podstawowych nie posiadało kompletnych zestawów podręczników, w 70% brakowało pomocy naukowych dla nauczycieli, w 20% brakowało biurek i krzeseł dla uczniów, w 70% potrzebna była renowacja mebli szkolnych, a 23% szkół nie miało dostępu do wody. Według raportu UNICEF, nauczyciele zarabiają jedynie 40% średniego wynagrodzenia krajowego i często podejmują drugą pracę, aby związać koniec z końcem. Przepaść między dziećmi z bogatych i biednych środowisk jest "najbardziej widoczna w szkołach średnich i przedszkolach, gdzie tylko 7% najbiedniejszych dzieci uczęszcza do szkoły, w porównaniu do 47% dzieci najbogatszych. Przepaść ta częściowo odzwierciedla relację wieś-miasto, ponieważ dzieci z rejonów wiejskich są zazwyczaj biedniejsze", podkreśla raport UNICEFu.

Wszystko to niestety skutkuje niskimi osiągnięciami uczniów. W 2007 roku Krajowa Ocena Osiągnięć Edukacyjnych Uczniów (National Assessment of Students' Learning Achievement ) wykazała, że ponad 60% wszystkich uczniów z klas 4 zdobyło wynik "poniżej podstawowego" w zakresie czytania ze zrozumieniem, w matematyce i w wiedzy o społeczeństwie - 84,3% otrzymało wynik "poniżej podstawowy" z matematyki i 73,5% w czytaniu ze zrozumieniem. Oznacza to, że większość studentów nie ma ani podstawowej wiedzy, ani umiejętności.

Raporty wskazują, że sytuacja będzie powoli zmieniała się na lepsze, ale gdy kolejne pokolenia tracą swoje szanse, my możemy pomóc ten proces przyspieszyć. Jednak ważne jest nie tylko, aby zaspokoić pilne potrzeby, ale także dać narzędzia, aby ludzie w końcu stali się niezależni i zdolni do tworzenia własnej przyszłości.


Edukacja jest właśnie takim narzędziem, które pogłębia i intensyfikuje zmiany, ponieważ działa bezpośrednio na człowieka i jest długotrwała. Dlatego też, zdając sobie sprawę z trudnej sytuacji w Kirgistanie i znając znaczenie edukacji, zdecydowaliśmy się wesprzeć inicjatywę, która ma na celu odbudowanie szkoły w Kok-Moinok, w Kirgistanie, która spłonęła w ubiegłym sezonie.

Kok-Moinok to wioska, która znajduje się w północno-wschodniej części Kirgistanu, w regionie Issuk-kul. W zeszłym sezonie, lokalną szkołę został zajął ogień, w konsekwencji czego całkowicie spłonęła. Tym samym ponad 300 dzieci zostało pozbawione dostępu do edukacji. Obecnie uczniowie zmuszeni są do pokonywania 15 km do sąsiedniej szkoły, w której warunki pozostawiają wiele do życzenia.

Globalne Inicjatywy Obywatelskie i wolontariusze z ONZ pracują nad nowym projektem szkoły na przyszły rok. Ma ona być wyposażona w nowoczesny sprzęt i przybory dla dzieci. Projekt ten ma także promować podejmowanie pracy w mniej dostępnych regionach kraju przez młodych nauczycieli.

Kampania "Dziewczynka z książką", postanowiła przyłączyć się do apelu i pomóc w odbudowie szkoły. Zapraszamy do odwiedzenia strony fundraisingowej projektu, strony projektu na Facebook'u oraz do obejrzenia krótkiego filmiku nakręconego w Kirgistanie:



Zdjęcia kirgiskich dzieci z plakatem "I stand with Malala" (Jestem z Malalą) zrobiono w ramach kampanii "Dziewczynka z książką", by wyrazić poparcie dla pakistańskiej aktywistki Malali Yousafzai oraz jej postulatów, z których najważniejszym jest dostęp do edukacji dla wszystkich. Z zebranych zdjęć powstanie album, a dochód z jego sprzedaży zostanie przekazany na zakup książek do pakistańskich bibliotek szkolnych.
Trwa ładowanie komentarzy...